กลับไปที่การประชุม Copenhagen


แบ่งปันบทความนี้กับเพื่อนของคุณ:

กลับไปที่โคเปนเฮเกน โดย R.Guillet

Rémi Guillet เป็นวิศวกรของ ECN (ก่อนหน้า ENSM) เขาจบการศึกษาจาก 1966 เขาเป็นหมอด้านกลศาสตร์พลังงานของ Univ H. Poincaré Nancy 1 (2002) และมี DEA Economie Paris 13 (2001)

การอภิปรายและการวิเคราะห์: ไม่ใช่การประชุมสุดยอดแห่งโคเปนเฮเกน

Feu 2009, et 2010 ouvre son cycle « solaire ».

Ainsi évolue notre planète autour de son « pivot » : le Soleil, astre essentiel à la vie sur la Terre, si précaire et fragile soit-elle ! Mais avant de tourner la page, que restera-t-il de l’année achevée ? Sans doute pas le « sommet de Copenhague » à moins de s’intéresser au florilège des rendez-vous ratés comme on revoit un bêtisier!

สำหรับโลกโคมไฟของเมืองหลวงของประเทศเดนมาร์กได้ดับลงด้วยความตื่นตระหนกเกือบจะได้ยินเสียงร้องจากประชาชนทั่วไป แต่เชื่อมั่นในความสำคัญของประเด็นดังกล่าว

On peut dire qu’après ce sommet la déception est à la hauteur du trop plein d’espoir de tous, sinon d’une grande majorité participants indoor et outdoor, observateurs de tous rangs, sans parler des plus engagés et sensibilisés à la problématique environnementale, « KO debout » (à la manière de l’armée de Cambyse (1) ).

Et la perspective d’un « vivre ensemble », consensuel, au niveau mondial, pour affronter la nouvelle donne climatique, énergétique est redevenue l’utopie des utopies.

Ainsi les Responsables du Monde et leur cohorte de sherpas sont rentrés de ce rendez-vous annoncé comme un tournant à ne pas manquer, déterminant pour notre survie…Rentrés discrètement, d’abord satisfaits de ne pas avoir dérogé à leur mission de défense de « leurs intérêts domestiques » pour laquelle ils sont mandatés démocratiquement…Rentrés sans pouvoir se dispenser de déverser dans l’atmosphère pour leur retour, la deuxième tranche des quelques centaines de milliers de tonnes de gaz à effet de serre nécessaires à leur « transport » aérien…

Nous ne voulons revenir ici sur la taxe carbone mais plutôt rappeler que le carburant des aéronefs (le kérosène) contrairement aux carburants et autres combustibles fossiles « terrestres » n’est toujours pas taxé! Ceci depuis la convention de Chicago au lendemain de la deuxième guerre mondiale…disposition alors prise pour « lancer » ce type de transport qui reste encore aujourd’hui particulièrement boulimique en consommation de carburant avec un impact désastreux sur la haute atmosphère. On note même que c’est au contraire le low cost aérien qui aujourd’hui se développe suivant en cela une recommandation d’une célèbre et récente commission pour la libéralisation de la croissance française (2). De quoi méditer !

De même, la diaspora écologiste a pu recouvrer son statut de mouvement mondial (diffus) en opposition aux challenges officiels de croissance et autre développement. Un mouvement probablement affaibli, par l’incapacité des « politiques » à faire un pas en avant, affaibli par les échos venus d’un collège de « scientifiques » peu sensibilisés ou même « sans foi » vis-à-vis du poids de l’activité humaine sur un réchauffement planétaire encore très hypothétique pour certains d’entre eux…et qui ont su saisir l’opportunité « Copenhague » pour se faire entendre et semer le doute. Pour ceux là, on aurait à nouveau envie de s’attarder sur le bien-fondé du respect du principe de précaution « quand on ne sait pas » ou encore sur l’importance à ménager la ressource pétrolière notamment, quand on a conscience de tout ce que การเติบโตของตะวันตกในช่วงห้าสิบปีที่ผ่านมา lui doit quand on nous ressasse que le « tonneau a un fond » qu’on entrevoit désormais !

ดังนั้นความล้มเหลวของโคเปนเฮเกนอาจเป็นเรื่องที่น่ากลัว ...

A l’opposé, parmi les résultats les plus pertinents de cette rencontre onusienne, on voit un peu plus combien des règles décisionnelles appropriées sont nécessaires à la « gouvernance mondiale » (3). En effet, comme au niveau des Etats démocratiques où – en pratique – le consensus ne peut être la règle décisionnelle, le plus équitable ne serait-il pas que, chaque pays disposant d’une voix, les décisions onusiennes se prennent aussi selon la règle du scrutin majoritaire?

แต่ขอกลับไปที่ประเด็นทางเศรษฐกิจที่เป็นรากฐานของการประชุมสุดยอดครั้งนี้ ...

เราจะไปที่บัญชีของขาดการนอนหลับการทำงานอย่างต่อเนื่องสิ่งที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงนิเวศวิทยาของเรา, พลังงานจัดขึ้นในระหว่างการซักถามร้อนสารภาพกับได้ misperceived ปัญหาเศรษฐกิจพื้นฐาน ในการประชุมสุดยอดครั้งนี้!

เมื่อเรารู้ - ขอซ้ำ - อะไร การพัฒนาทางเศรษฐกิจและการเจริญเติบโตอื่น ๆ เป็นหนี้เชื้อเพลิงฟอสซิล (4) เรายังคงตะลึง!

ดังนั้นความจำเป็นในการเกิดขึ้นของรูปแบบใหม่เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเปลี่ยนแปลงแน่นอนแน่นอนเพราะเหตุผลทางนิเวศน์แรกเนื่องจากความมั่งคั่งของเชื้อเพลิงฟอสซิลที่หาได้ยาก

En attendant, le modèle de développement en cours reste le « miroir aux alouettes » des pays émergents et de ceux qui aspirent à l’être. En effet, on sait qu’après les problèmes environnementaux et les dérives climatiques aux conséquences de plus en plus désastreuses (au coût sociétal de plus en plus élevé (5)), la population mondiale, en croissance démographique exponentielle, n’a aucune chance de réaliser son « rêve occidental » dans ce contexte de raréfaction… et de proche disparition de la manne de l’énergie « facile » (fossile).

โครงการทั่วโลกต้องมุ่งมั่นที่จะเสนอให้ทุกประเทศมีอนาคตที่เป็นธรรมกล่าวคือเพื่อให้ประเทศเกิดใหม่มีโอกาสในการพัฒนาเทคโนโลยีที่ปรับให้เข้ากับบริบทใหม่ ๆ ไปยังประเทศยากจนเพื่อปฏิบัติตามแนวทางดังกล่าว กับประเทศที่พัฒนาแล้วที่เรียกว่าประเทศที่พัฒนาแล้วเพื่อเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของหลักสูตร ... สู่ใหม่มากขึ้นมีคุณภาพน้อยกว่าปริมาณน้อยนุ่มนวลท้าทายน้อยลง (6)

ภูมิปัญญากลาง

มีแนวโน้มว่าในหัวใจของหัวใจของเขานักการเมืองส่วนใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจะต้องละทิ้งโคเปนเฮเกนด้วยความคิดที่ว่าเธอควรจะ แต่ไม่สามารถก้าวต่อไปได้ด้วยความคิด ว่าเรื่องนี้อยู่นอกเหนือคำสั่งของเขา

อย่างไรก็ตามในขณะที่เราได้เขียนไว้แล้วรัฐต่างๆจำเป็นจะต้องทำข้อตกลง แต่ต้องใช้บทบัญญัติที่เรียบง่าย (5) ซึ่งจะต้องมีผลบังคับใช้โดยทุกคน (เป็นความท้าทายที่แท้จริงในตัวของมัน!)

ดังนั้นข้อความนี้จึงต้องการเน้นอีกครั้งว่าตามการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรที่ต้องการซึ่งได้รับความสนับสนุนจากประชาชนจำนวนมากที่สุดแต่ละประเทศสามารถไปไกลกว่าข้อกำหนดที่สามารถทำได้โดยการให้กำลังใจผ่านการคืนเงินภาษีและเครดิตอื่น ๆ ภาษีทั้งหมดพลเมืองของตนพลเมืองหรือศีลธรรมภาครัฐและเอกชนจะเป็นความดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้การเตรียมตัวเร็วสำหรับอนาคตที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือกลยุทธ์ที่ชนะได้อย่างรวดเร็วสำหรับทุกคน!

และหลังจากที่ Corporate Social Responsibility (CSR) - แนวคิดที่เป็นที่นิยมอย่างมากในวันนี้ - เราต้องเน้นถึงความรับผิดชอบต่อสังคมของประเทศต่างๆ (RSP)!

ความคาดหวังของการศึกษา



La population adulte actuelle aura beaucoup de mal à se défaire de ses « canons de la réussite » passant par l’apparence, le matériel par un besoin de « toujours plus » de technologie, de déplacements encore prête à choisir le 4×4 ou autres grosses berlines pour le fun, probablement prête à accepter le port de masque à gaz si la pénurie annoncée du pétrole devait se faire trop attendre, en cela devancée par la problématique sanitaire!

Alors il faut miser plutôt sur la prochaine génération, aujourd’hui adolescente, pour lui enseigner d’autres formes de « richesses » (7), plus intérieures et intimes que « small is beautiful », que la planète est belle à proximité de chez soi, que la pratique de cette proximité déclinée de mille façon est bourrée de vertus écologiques et ainsi préparer l’assise indispensable à la construction d’un autre modèle de développement, à la mise en place d’autres défis de réussite individuelle et collective…plus soucieux de retombées globales, d’équité, de long terme…

ดังนั้นด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) และ RSP (ความรับผิดชอบต่อสังคมของประเทศ) แนวคิดเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมของพลเมือง (CSR) ก็คือการได้รับการส่งเสริม!

Nous avons écrit ce texte au lendemain de la clôture dudit sommet de Copenhague. Pour des raisons techniques il n’a pu être diffusé avant janvier. Alors quelle est son utilité à paraître plusieurs semaine après, à revenir sur un « non évènement » ? Bien sûr au lecteur d’en décider!

Pour ce qui nous concerne nous avons fait le choix de ce « Retour laconique sur Copenhague » pour souligner combien il sera difficile de rompre avec un modèle de développement qui a fait rêver, qui fait rêver, qui fera encore rêver (comme on rêve avec regret du passé !), rêve d’autant plus fort et entretenu qu’on ne lui connaît pas d’alternative!

ดังนั้นการทำลายโมเดลในปัจจุบันจึงต้องการความท้าทายที่รุนแรงต่อวัฒนธรรมของเรา (อารยธรรม?) การคิดค้นสิ่งใหม่จะต้องใช้เวลามาก แต่สมมุติว่าสมมุติฐานแรกไม่ได้มีอยู่

อ้างอิง:

(1) Cette métaphore s’est imposée comme une évidence en raison du parallèle entre la cause de la disparition de cette armée, due à un phénomène environnemental naturel hors norme et la cause qui anime le combat écologique. (Cambyse était un roi Perse qui, en 525 avant J-C, entreprit de conquérir l’Egypte puis s’acharna à détruire les traces du passé religieux égyptien. Selon la légende, les 50000 hommes qui composaient son armée moururent alors, « debout », tous ensevelis par une tempête de sable fulgurante…)
(2) คณะกรรมการเพื่อการปลดปล่อยการเจริญเติบโต - รายงาน Attali 2007 -
(3) Voir sur ce site l’article « G 8, G 13, G 20″ : Rejoignons le point de vue de Joseph Stiglizt »
(4) Voir sur ce site l’article « พลังงานและการเติบโต: สรุปสั้น ๆ«
(5) Voir le chapitre consacré à la « responsabilité sociétale et gouvernance de l’entreprise » par R. Guillet, dans le livre de Laurent Leloup et consacré à « La finance durable » (parution début 2010)
(6) Voir sur ce site l’article « Plaidoyer pour une autre croissance »
(7) Voir sur ce site « Petit texte sur l’Avoir et l’Être » ou les deux faciès de la « richesse »

การอภิปรายและการวิเคราะห์: ไม่ใช่การประชุมสุดยอดแห่งโคเปนเฮเกน


ความคิดเห็นที่ Facebook

แสดงความคิดเห็น

ที่อยู่อีเมล์ของคุณจะไม่ถูกเผยแพร่ ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *